Bu ne güzel bir sürprizdi böyle???Hala şaşkınım... :)
Sabah çalan telefona; "Aaaa ben de seni arayacaktım. Dün gece sana mesaj atacaktım, sonra arayıp sesini duyayım dedim. Çok özledim." dedim. "Ben yanıbaşındayım, Ankara'da...Bir soluk uzakta..." dedi. Geldi, kocasıyla tanıştım. "Meşhuuuuur Ece'mle tanıştın işte nihayet!" dedi. Meşhurmuşum, öğrendim, gülümsedim. Yemek yedik kahve içtik, çene çaldık, güldük en çok...
İlk gördüğü an sımsıkı sarıldı, ben de ona..."Sanki hiç ayrılmadık, bak daha dün biraradaymışız gibi..." dedi. Gülümsedim, içim "cızz" etti. Hiç ayrılmadık evet, kalbimin en kocaman parçası hala Ece'me ait...
Benim 2 tane "kıymetlim" var. Onlar bilir kendilerini...Kimse alamaz, dolduramaz onların yerini...İşte küçük principessam, adımın ortağı geldi...En güzelim, birtanecik canım geldi. Sürpriz yaptı, ne iyi etti.
Ben derin bir nefes almışım gibi hissettim. Bir bardak soğuk su içmişim gibi...Böylesi bir sevgiye sahip olmayan bilemez işte...Ne şanslıyım, ne şanslıyız...
Sen benim gülen yüzümsün Ece, hiç bitmeyecek sevgimsin, kredisi hiç tükenmeyen, her gün daha da artan bir şekilde özlediğim, kıymetlimsin...
Ha ha haaaa...İyi ki varız beeee...Sever öperim canım kızımmm...
Bidenemsin...Can"ımla birlikte, Can'ımsın...
Anne EceN... :) (Burda zilyon tane gülücük var farzedin...)